در چوسان من، سجونگی وجود ندارد

چشم باز می‌کنم و می‌بینم در دوران چوسان دوباره به دنیا آمده‌ام؛ در قالب شاهزاده بزرگ یانگ‌نیونگ، پسر ارشد شاه تهجونگ. سرنوشت او این است که از مقام ولیعهدی برکنار شود و تاج‌وتخت به برادر کوچکترش، چونگ‌نیونگ، برسد؛ کسی که بعدها به نام شاه سجونگ شناخته می‌شود.

اما من یک بازمتولدشده‌ام. با تکیه بر دانش آینده، قصد دارم چوسانی را بسازم که قرار بود سجونگ بسازد، آن هم پیش از آنکه او فرصتش را پیدا کند.

«متأسفم چونگ‌نیونگ. در چوسانِ من، سجونگی وجود ندارد.»