Jeamjincheongyeong

او با سرنوشتی شوم به دنیا آمد؛ سرنوشت ستاره کشتار آسمانی، که مقدر شده بود هر جا قدم می‌گذارد، خون و ویرانی به بار بیاورد. از ترس بلایی که ممکن بود با کشیدن شمشیر بر سر جهان بیاورد، از به دست گرفتن آن خودداری می‌کرد. با اینکه از آینده خبر داشت، ترجیح داد چشم‌هایش را بر آن ببندد و کاری نکند.

اما بهای این بی‌تفاوتی، فاجعه‌بار بود.

قبیله‌اش نابود شد. خانواده‌اش قتل‌عام شدند. و او تنها زمانی که در آستانه مرگ قرار گرفت، سرانجام حقیقت را درک کرد.

آسمان، بدکاران را مجازات نمی‌کند. کارما وجود ندارد. عدالت چیزی جز خیال‌پردازی نیست؛ خیالی که ضعیفان برای دلخوش کردن خود به آن چنگ می‌زنند.

درست در لحظه‌ای که این حقیقت تلخ بر او آشکار شد، متنی ممنوعه در برابر چشمانش پدیدار گشت...

«سوترای نابودی تاریکی و شکافتن آسمان‌ها»