داستان
توی دنیایی که آدمها و موجودات فضایی کنار هم و بدون دردسر زندگی میکنن، یه جور موجود فضایی هم هست که برای زنده موندن لازم نیست مثل آدما غذا بخوره.
این موجودات از سیارهی فقیر کلرودیوم شماره ۲ میان؛ جایی که غذا یه چیز لوکس حساب میشه. برای همین، اونها بهجای غذا خوردن، میکروارگانیسمهای موجود توی هوا رو تنفس میکنن و از این طریق تغذیه میشن. کومیکا، یه کارمند اداری خشک و جدی، یکی از همین موجوداته. یه روز که سرما میخوره و دیگه نمیتونه مثل همیشه از هوا تغذیه کنه، همکارش چیهیرو به دادش میرسه و یه کاسه اودون داغ و خوشمزه براش میاره! کومیکا که تمام عمرش اصلاً نیازی به خوردن غذای آدمها نداشته، حالا باید با یه حس کاملاً جدید کنار بیاد: گرسنگی! آیا بالاخره میتونه به غذا خوردن مثل آدمها عادت کنه؟
نکته: این اثر شامل ۶ چپتر اضافه هم میشه.
قفسهی من
از کاغذ تا صفحهی نمایش
انیمههایی که از روی همین اثر ساخته شدن، و ادامهها و داستانهای فرعیاش.
شخصیتها
سازندگان
آمار خوانندگان هیکاری
همهی این عددها از امتیازها و فهرستهای کاربران همین سایت ساخته میشن.
توزیع امتیازها
وضعیت خوانندگان
جامعه
هر کاری اینجا انجام بدی برایت امتیاز و نشان میاره.
سطح مشارکت:
امتیاز تو
از ۱ تا ۱۰ امتیاز بده.
خوندنش چه حسی داشت؟
یکی رو انتخاب کن.
محبوبترین شخصیت
این تگها چقدر درستن؟
با ▲ و ▼ بگو هر تگ چقدر با این اثر جوره.
با ▲ و ▼ بگو هر پیشنهاد چقدر بهجاست.