Barbara

یوسوکه میکورا، نویسنده‌ای مشهور، هنگام پرسه زدن در راهروهای شلوغ ایستگاه شینجوکو، با کشفی عجیب روبه‌رو می‌شود: هیپی ژنده‌پوشی که می‌تواند شعرهای فرانسوی را از حفظ بخواند! نام او بارباراست. میکورا او را برای حمام کردن و نوشیدن چیزی به خانه‌اش می‌برد و باربارا خیلی زود به سایه‌ی همیشگی او تبدیل می‌شود؛ کسی که نجاتش می‌دهد تا گرفتار توهمات خودبزرگ‌بینانه و دشمنان حسودش نشود.

اما همان‌طور که میکورا هیچ فرشته‌ی بی‌گناهی نیست، باربارا هم فرشته‌ی نگهبان او نیست. میکورا کم‌کم وسواس پیدا می‌کند تا رازهای او را کشف کند و در این مسیر با اراذل و اوباش، سادیست‌ها، نفرین‌های جادویی و موجودات اسطوره‌ای درگیر می‌شود؛ درحالی‌که مدام از خودش می‌پرسد آیا هنوز عقلش را از دست نداده است یا نه.

مانگای «باربارا» که در سال‌های ۱۹۷۳ و ۱۹۷۴ نوشته شده و از اپرای کلاسیک «قصه‌های هافمن» اثر ژاک افنباخ الهام گرفته است، شاید روان‌شناختی‌ترین و دلهره‌آورترین اثر اوسامو تزوکا باشد؛ اثری که با مهارتی چشمگیر، مرز باریک میان هنر و جنون را در هم می‌شکند.