اسباب‌کشی

این داستان‌ها با همان سبک طراحی جسورانه، پرتحرک و پویایی روایت می‌شوند که حماسهٔ مانگای Blade of the Immortal اثر سامورا به آن شهرت دارد؛ داستان‌گویی‌ای درخشان با ریتمی حساب‌شده و نفس‌گیر.

داستان اصلی مجموعه، «Ohikkoshi»، مسیر پرآشوب زندگی چند دانشجوی هنر در دههٔ بیست زندگی‌شان را دنبال می‌کند؛ جوانانی که عاشق می‌شوند، تسلیم هوس‌هایشان می‌شوند، در گروه‌های موسیقی راک می‌نوازند، موتورسیکلت‌سواری می‌کنند، غذا می‌خورند، با هم می‌خوابند و سعی می‌کنند وقتی مست هستند، از تصمیم‌گیری دربارهٔ زندگی‌شان طفره بروند.

این کمدی رمانتیک، روایتی از پشت‌پردهٔ زندگی در یک دانشکدهٔ هنر ژاپنی است که با طنزی ابزورد، ارجاعات کمترشناخته‌شده به موسیقی دث متال و افشاگری‌های دراماتیک و استادانه در جای مناسب، جان گرفته است.

«Luncheon of Tears Diary» نیز داستانی پرجنب‌وجوش و فراتر از مرزبندی‌های ژانری است که در کنار لحظات طنزآمیز، از صحنه‌های دراماتیک و تأثیرگذار بهره می‌برد.

ناتسومی فوناباشی، دختری باکره که آرزوی تبدیل‌شدن به یک مانگاکا را در سر دارد، در جست‌وجوی عشق و شغلی رضایت‌بخش است. او در این مسیر باید با مردانی بیش‌ازحد سمج، جنگ‌های گروهی خیابانی، اعتیاد به بازی ماجونگ و یک ویراستار مانگا که تمایلات شهوانی دارد، دست‌وپنجه نرم کند.

این مجموعه با اثر خنده‌دار سامورا، «Kyoto Super Barhopping Journal: Bloodbath at Midorogaike»، به پایان می‌رسد؛ اثری کم‌یاب در ژانر سفرنامه که روایتی خودزندگی‌نامه‌ای دارد.