Adachi to Shimamura

طبقهٔ دوم سالن ورزشی؛ آنجا پاتوق ماست. الان کلاس‌ها دایر است، اما کلاس را که در چنین جایی برگزار نمی‌کنند. اینجا همان‌جایی است که من و شیمامورا با هم دوست شدیم. این چه حسی است؟ دیشب خواب دیدم که او را می‌بوسم. من اهل چنین کارهایی نیستم و مطمئنم شیمامورا هم همین‌طور است. اما... وقتی شیمامورا به کلمهٔ «دوست» فکر می‌کند، دلم می‌خواهد اولین چیزی که به ذهنش می‌رسد، من باشم. همین و بس.