«شاه‌کُش A? ۲»

این داستان فقط زندگی روزمرهٔ نگهبانان دیوار بزرگ و نهاد حافظ رو نشون نمی‌ده، بلکه زندگی توی صحرای ابر رو هم از زاویهٔ دید شخصیت‌های گروه‌های مختلف به تصویر می‌کشه. چه نگهبانانی که توی مرزها مستقرن، چه کاروان‌هایی که از ثروتمندان می‌گیرن و به فقرا می‌دن، چه مردمان باستانی که قرن‌هاست شهر و دیارشان ویران مونده، و چه شاهزادهٔ بدشانسی که دور از خانه آواره‌ست؛ هر کسی یه قلمرویی داره که باید ازش محافظت کنه: برای حفظ زندگی آرام، برای نگه‌داشتن رؤیای همدیگه، برای حفظ فرهنگ‌های ازدست‌رفته، یا برای پاسداری از مردم سرزمینش…

شاید قدرت یه نفر محدود باشه، ولی باور مشترکشون به محافظت از هم، شکست‌ناپذیرشون می‌کنه. همین باوره که باعث می‌شه این آدم‌ها که اولش غریبه بودن، قدر همدیگه رو بدونن و به هم دل ببندن و گنجی به دست بیارن که از هر چیز مادی باارزش‌تره.