مجموعه ادبیات آبی

مجموعه‌ای آنتولوژی که شش اثر کلاسیک مدرن از ادبیات ژاپن رو اقتباس می‌کنه:

- انسان مایوس (No Longer Human / Ningen Shikkaku) — اثر اوسامو دازای: یک دانش‌آموز دبیرستانی کم‌کم خودش رو گم می‌کنه و از جامعه فاصله می‌گیره. ناامید و بی‌هدف، وارد چرخه‌ای از خودآزاری، افسردگی و مواد مخدر می‌شه که سال‌ها زندگی‌اش رو تحت تاثیر قرار می‌ده. داستان در سه فصل روایت می‌شه و هر فصل به دوره‌ای متفاوت از زندگی او می‌پردازه؛ تا اینکه در فصل پایانی، تنها و سرگردان، به تصویری توخالی و بی‌روح از آدمی که زمانی بوده تبدیل می‌شه.

- در جنگل، زیر شکوفه‌های کامل گیلاس (In the Forest, Under Cherries in Full Bloom / Sakura no Mori no Mankai no Shita) — اثر آنگو ساکاگوچی: داستان عشق میان زنی از قرن دوازدهم و راهزنی کوهستانی که او را می‌رباید.

- بدو، ملوس! (Run, Melos! / Hashire, Melos!) — اثر اوسامو دازای: بازروایتی امروزی از داستان کلاسیک یونانی دیمون و فیدیاس. مهم‌ترین مضمون این بازروایت، دوستی‌ای تزلزل‌ناپذیره. ملوس، قهرمان داستان، با وجود تمام سختی‌هایی که سر راهش قرار می‌گیره، تمام تلاشش رو می‌کنه تا جان دوستش رو نجات بده و در نهایت، زحماتش به ثمر می‌رسه.

- پرده جهنم (Hell Screen / Jigoku Hen) — اثر ریو‌نوسکه آکوتاگاوا: هنرمندی مشهور از سوی اربابی قدرتمند مامور می‌شه مجموعه‌ای از نقاشی‌ها رو خلق کنه که صحنه‌هایی از جهنم بودایی رو به تصویر می‌کشن. اما هنرمند نمی‌تونه چیزی رو که خودش ندیده نقاشی کنه؛ برای همین کارکنان ارباب رو شکنجه می‌کنه و عذاب می‌ده تا تصاویری که از جهنم در ذهنش ساخته رو خلق کنه. تلاش‌های هنری او فضای این خاندان رو مسموم می‌کنه و داستان کم‌کم به سمت جنون و نابودی پیش می‌ره.

- کوکورو (Kokoro) — اثر ناتسومه سوسه‌کی: داستانی از سال ۱۹۱۴ درباره مسیر زندگی یک جوان در دوران میجی. این اثر با بررسی دوستی میان یک جوان و مردی مسن‌تر که او را «استاد» صدا می‌زند، گذار جامعه ژاپن از دوران میجی به عصر مدرن رو به تصویر می‌کشه. این داستان هم مثل آثار قبلی سوسه‌کی به مضمون انزوا می‌پردازه، اما این بار در بستری از درهم‌تنیدگی خودخواهی و احساس گناه، نه شرم.