شهر متال دیترویت

با رهبری یوهانس کراوزر دوم، تروریستِ جهنمی و دیوانه‌ای که گیتار می‌زند و آواز می‌خواند، و با ضرب‌های کوبنده‌ی کامو، درامر شکست‌ناپذیر، و بیس‌نوازی الکساندر یاگی، گروه Detroit Metal City داغ‌ترین گروه موسیقی روی صحنه‌های کنسرت است! فقط یک مشکل کوچک وجود دارد: این «داغ‌ترین گروه» در واقع چیزی جز یک منبع درآمد نیست و پشت آن گریم‌های ترسناک، اعضای اصلی گروه اصلاً همان چیزی نیستند که به نظر می‌رسند. آن‌ها بدل‌هایی هستند که برای اجرای این نقش استخدام شده‌اند و حتی از کاری که انجام می‌دهند خوششان نمی‌آید! یاگی در حقیقت وادا است؛ پسری که آرزو دارد موسیقی گلم راک اجرا کند. کامو همان نیشیدا است؛ یک طرفدار اوتاکو که نقطه‌ضعف عجیبی برای کاری و ویدئوهای غیراخلاقی دارد. و اما کراوزر... وای از این رسوایی! او در واقع سوئچی نگیشی است؛ پسری خجالتی که در خیابان‌ها آواز می‌خواند و رؤیایش این است که آهنگ‌های شاد و پاپ بخواند. اما موفقیت انفجاریِ شخصیت خشمگین و شیطانیِ کراوزر، تمام رؤیاهایش را به کابوس تبدیل کرده است! بدتر از همه اینکه نگیشی حتی نمی‌تواند به کسی بگوید کراوزر واقعاً چه کسی است. حتی به دختری که دوستش دارد؛ دختری که از DMC متنفر است! آیا خشم و نفرت کراوزر از دنیای شرکت‌ها و صنعت موسیقی، روح شکنجه‌شده‌ی نگیشی را کاملاً در خود فرو خواهد برد؟ آیا بعد از دث متال هم زندگی‌ای وجود دارد؟ و اصلاً زندگی کردن با این گروه چه حسی دارد؟ درست مثل اینکه سرت را داخل موتور یک جت فرو کنی و صدا را تا آخر زیاد کنی!