کلاناد

تومویا اوکازاکی دانش‌آموز سال سوم دبیرستانیِ تلخ‌کام و بزهکاری است که زندگی را کسالت‌بار می‌داند و باور دارد هرگز به جایی نخواهد رسید. او به همراه دوستش، یوهی سونوهارا، از مدرسه فرار می‌کند و قصد دارد روزهای دبیرستان خود را به بطالت بگذراند. پس از درگذشت مادرش، پدر او به الکل و قمار روی آورده است؛ به همین دلیل، تومویا رابطه سردی با پدرش دارد و در سال‌های پس از مرگ مادرش، به جوانی بی‌انگیزه تبدیل شده است.

یک روز در راه رفتن به مدرسه، تومویا از کنار دختر جوانی می‌گذرد که زیر لب با خود صحبت می‌کند. آن دختر بدون مقدمه فریاد می‌زند: "آنپان!" (یک نان سنتی و محبوب ژاپنی)؛ این حرکت توجه تومویا را جلب می‌کند. او به‌زودی متوجه می‌شود نام این دختر ناگیسا فوروکاوا است و برای انگیزه دادن به خود، نام چیزهایی را که دوست دارد بلند صدا می‌زند. ناگیسا ادعا می‌کند که آن‌ها اکنون با هم دوست هستند، اما تومویا در ابتدا این برخورد را بی‌اهمیت تلقی کرده و از او دور می‌شود.

با این حال، تومویا متوجه می‌شود که روزبه‌روز بیشتر ناگیسا را در محیط مدرسه می‌بیند. در نهایت او با ناگیسا دوست می‌شود و درمی‌یابد که او به دلیل یک بیماری شدید، مجبور به تکرار پایه تحصیلی خود شده و اکنون کاملاً تنهاست، چرا که بیشتر دوستانش فارغ‌التحصیل شده‌اند. تومویا وقتی متوجه می‌شود رؤیای ناگیسا احیای باشگاه تئاتر تعطیل‌شده‌ی مدرسه است، تصمیم می‌گیرد به او برای رسیدن به این هدف کمک کند. با گذشت زمان و همراهی در این مسیر، تومویا درمی‌یابد که زندگی‌اش در حال تغییر به سمتی کاملاً جدید است و دیگر آن‌قدرها هم که فکر می‌کرد، کسالت‌بار نیست.