روجین زد

پروژه‌ی «زد» برای این ساخته شد که نسل جوان از بار مراقبت از سالمندان راحت شود. ایده این بود که ماشینی بسازند که بدون هیچ دخالت انسانی از پیرها نگهداری کند. در نگاه اول طرح عالی به نظر می‌رسید و بسیاری از جوان‌ها هم با آن موافق بودند.

وقتی آقای تاکازاوا، پیرمرد بیمار، به عنوان آزمایش‌کننده‌ی دستگاه Z-001 انتخاب می‌شود، هاروکو هم روش‌های بیمارستان و هم پیامدهای اخلاقی این ماشین را زیر سؤال می‌برد. او در برابر بیمارستان و شرایط دشوار تنها می‌ماند.

کم‌کم معلوم می‌شود این ماشین ویژگی عجیبی دارد: از یک بیوچیپ استفاده می‌کند و به‌تدریج ذهن مستقلی پیدا می‌کند.